Crematie

Begraven of cremeren

Vroeger werd over deze vraag niet of nauwelijks nagedacht. Hoewhttp://www.crematie.be/website/images/coffin.jpgel de eerste crematie in België al plaatsvond in 1933, heeft het tot diep in de jaren zeventig geduurd voor deze vorm van afscheid nemen echt is doorgebroken.
Jarenlang was crematie een zaak van een kleine minderheid. Daar is pas verandering in gekomen toen de katholieke kerk haar bezwaren opzij zette. Ook de wet van 20 juli 1971 was een belangrijke stap. Van dan af werden crematie en begraving als evenwaardig beschouwd. Elke begraafplaats kreeg een strooiweide en columbarium.
Het aantal crematies is sindsdien fors de hoogte ingegaan. Om u een idee te geven : in 1977 vonden in ons land 3.275 crematies plaats. In 2004 waren er dat 42.020. En die trend zet zich door. In grote steden zoals Gent, Antwerpen en Brussel kiest inmiddels meer dan de helft van de inwoners voor crematie.

Technisch
Verassing van het menselijk lichaam is niet meer dan een versnelling van de natuurlijke ontbinding. Wat bij begraving jaren duurt, gebeurt tijdens de crematie in één uur. Dat proces wordt mogelijk gemaakt door de zeer hoge temperatuur in de oven en niet door de vlammenzee. De kist wordt in de op 750° voorverwarmde oven binnengevoerd. Na zelfontvlamming van de kist stijgt de temperatuur in de oven tot 1.100°. Na de crematie blijven voornamelijk mineralen over.

Na elke crematie wordt de as uit de oven verwijderd. Samen met de kist gaat een vuurbestendig identificatiesteentje in de oven, dat overeenstemt met het nummer van de asurne. Op die manier zijn alle vergissingen uitgesloten.